Prolog:

Bolało.
Bolało jak cholera.
Wiem , że to nie jest najlepsze wyjście ale nie mam innego wyboru.
Poczułam , że kręci mi się w głowie.
Świat wiruje i faluje mi przed oczami.
Zamglony obraz coraz bardziej czerniał.
Przejechałam jeszcze mocniej.
Gdy do pokoju weszła matka zamknełam oko i odpłynełam.
Czy ja nie żyję?
Jestem w niebie?
A może byłam tak grzeszna , że dostałam się do piekła?
Usłyszałam głos.
Głos płaczącej matki i wołającą na zmianę o pomoc i moje imię.

—
Wiem , że prolog krótki ale jest ^.^ Już mam nawet 1 rozdział ale później go dodam